De hemel boven Dominaria bloedde. Waar ooit sterren schitterden, scheurden gapende barsten de werkelijkheid zelf open — lichtgevende wonden die pulseerden van onmogelijke energie en de mana van de wereld opzogen als kosmische bloedzuigers. Eeuwen waren verstreken sinds de Apocalyps, sinds de overwinning op Yawgmoth, en toch was Dominaria niet genezen. Integendeel,.

De zon kwam op boven Otaria, maar haar licht leek bleek, verzwakt. Een eeuw was verstreken sinds de vernietiging van Yawgmoth, en toch droeg Dominaria nog steeds de stigmata van de Apocalyps. Hele continenten bleven dode landen, duizendjarige bossen waren niet meer dan as, en de hemel zelf leek ziek — soms.