{"id":11986,"date":"2026-01-16T22:49:07","date_gmt":"2026-01-16T21:49:07","guid":{"rendered":"https:\/\/mizoutcg.fr\/mtglore\/spirale-temporelle\/"},"modified":"2026-01-20T10:23:31","modified_gmt":"2026-01-20T09:23:31","slug":"spirale-temporelle","status":"publish","type":"lore","link":"https:\/\/mizoutcg.fr\/nl\/mtglore\/spirale-temporelle\/","title":{"rendered":"Aflevering 13: Time Spiral"},"content":{"rendered":"

De hemel boven Dominaria bloedde.<\/strong> Waar ooit sterren schitterden, scheurden gapende barsten de werkelijkheid zelf open \u2014 lichtgevende wonden die pulseerden van onmogelijke energie en de mana van de wereld opzogen als kosmische bloedzuigers. Eeuwen waren verstreken sinds de Apocalyps, sinds de overwinning op Yawgmoth, en toch was Dominaria niet genezen. Integendeel, de plane lag op sterven.<\/p>\n\n

Welkom bij aflevering 7 van onze verkenning van de lore van Magic: The Gathering. We bereiken het hoogtepunt van het Tijdperk van de Rifts: de Time Spiral<\/strong>. In de vorige aflevering ontdekten we de acht rifts die Dominaria openscheurden en hoe Teferi besefte hoe groot de ramp was die hij mee had veroorzaakt. Vandaag volgen we de wanhopige zoektocht om deze kosmische wonden te sluiten \u2014 een zoektocht die de meest verschrikkelijke offers zal vragen die het Multiversum ooit heeft gekend.<\/p>\n\n

\"De<\/div>
De planeswalkers tegenover de crisis: verenigd tegen een dreiging die alle planes overstijgt, zullen ze onmogelijke offers moeten brengen om het Multiversum te redden.<\/span>Art: Wizards of the Coast<\/span><\/figcaption><\/figure>\n\n

De Prijs van het Herstel<\/h2>\n\n

Teferi en Jhoira hadden maandenlang de rifts bestudeerd, hun structuur geanalyseerd en gezocht naar een manier om ze te sluiten. Hun onderzoek leidde tot een angstaanjagende conclusie: elke grote rift kon enkel verzegeld worden door het offer van een planeswalker-vonk<\/strong>.<\/p>\n\n

De vonk \u2014 die quasi-goddelijke essentie die planeswalkers in staat stelde om de Blinde Eeuwigheden te doorkruisen en tussen planes te reizen \u2014 was de enige energie krachtig genoeg om deze kosmische wonden dicht te branden. Men moest de laatste Oldwalkers ervan overtuigen om afstand te doen van hun onsterfelijkheid en hun quasi-goddelijke macht, om een wereld te redden die ze al millennia kenden.<\/p>\n\n

Het proces zelf was van een ongekende gewelddadigheid. De vonk moest uit de ziel van de planeswalker worden gerukt \u2014 niet vrijwillig geschonken als een geschenk, maar uitgerukt<\/strong>, met geweld in de rift gekanaliseerd. De planeswalker voelde elke vezel van zijn onsterfelijke wezen scheuren, millennia van opgebouwde macht die in een oogwenk verdampten. Wie de procedure overleefde, kwam verzwakt, sterfelijk en kwetsbaar tevoorschijn \u2014 een echo van wat hij ooit was.<\/p>\n\n

De taak leek onmogelijk. De Oldwalkers waren trotse wezens, gewend aan hun onbeperkte macht. Waarom zouden ze alles wat ze waren opofferen voor een plane die slechts een druppel water was in de oneindige oceaan van het Multiversum?<\/p>\n\n

De manifestaties van de tijdsrifts<\/div>
\"Delay\"<\/a>
Retard<\/figcaption><\/figure>
\"Rift<\/a>
\u00c9l\u00e9mental des failles<\/figcaption><\/figure>
\"Rift<\/a>
\u00c9clair de faille<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links staat Delay<\/strong>, dat de opschorting van de tijd verbeeldt, met spreuken die seconden tussen stonden vasthangen voor ze tot uiting komen. In het midden toont Rift Elemental<\/strong> de wezens die uit tijdsanomalie\u00ebn geboren werden en zich voedden met de energie van gefasede objecten. Rechts illustreert Rift Bolt<\/strong> de chaotische energie\u00ebn die uit deze kosmische wonden ontsnapten.<\/p>\n\n

De Nieuwe Bondgenoten<\/h2>\n\n

Venser, de Artificer van Urborg<\/h3>\n\n

In de stinkende moerassen van Urborg \u2014 waar de overblijfselen van Phyrexia nog steeds wegrotten \u2014 ontdekten Teferi en Jhoira een buitengewone jongeman. Venser<\/strong> woonde alleen in een vervallen werkplaats en verzamelde phyrexiaanse onderdelen om er zijn uitvindingen mee te bouwen. Zijn vader, een schroothandelaar, was jaren eerder verdwenen in de moerassen en liet hem als wees achter.<\/p>\n\n

Venser koesterde een diepe haat voor Urborg en droomde ervan om aan deze nachtmerrie van modder en dood te ontsnappen. Daarvoor had hij de Ambulator<\/strong> gebouwd \u2014 een teleportatieapparaat aangedreven door twee identieke Power Stones die hij in de ru\u00efnes had gevonden. Maar zijn experimenten hadden weinig succes gekend.<\/p>\n\n

Wat Venser niet wist, was dat hij een natuurlijke gave bezat: hij kon zich instinctief teleporteren, zonder conventionele magie. Teferi herkende meteen wat dat betekende \u2014 een sluimerende planeswalker-vonk<\/strong>, klaar om te ontwaken.<\/p>\n\n

De komst van Teferi zette een kettingreactie in gang. Tijdens een verstoring veroorzaakt door de rift boven Urborg werd Venser samen met zijn nieuwe metgezellen in een tijdsanomalie gezogen. Met de magische hulp van Teferi en Jhoira slaagde hij in zijn eerste planeswalk \u2014 zijn vonk ontwaakte eindelijk.<\/p>\n\n

Voor Venser was het een openbaring. Heel zijn leven had hij geloofd dat zijn vermogens van zijn machines kwamen, van zijn genie als artificer. Maar zijn macht zat al die tijd in hem \u2014 een vlam klaar om te ontvlammen. De Ambulator was slechts een katalysator, een werktuig om te kanaliseren wat hij al bezat. Dit besef veranderde de schuchtere, eenzame jongeman in een vastberaden bondgenoot van Teferi's zaak.<\/p>\n\n

\"Venser,<\/a>
Venser, Shaper Savant: een briljante artificer uit Urborg wiens natuurlijke teleportatietalent de opkomst aankondigde van een nieuwe generatie planeswalkers<\/figcaption><\/figure>\n\n

Radha, de Krijger van Keld<\/h3>\n\n

Een andere cruciale bondgenoot sloot zich bij hun zaak aan: Radha<\/strong>, een krijgster van gemengd bloed. Kleindochter van de Keldonse krijgsheer Astor, bezat ze de asgrauwe huid en de imposante spieren van haar Keldonse erfgoed, maar ook de puntige oren en de blauwe markeringen van de Skyshroud-elven.<\/p>\n\n

Teferi identificeerde Radha als \"de eerste ontdekking van een nieuw soort potenti\u00eble planeswalkers\". Ze deelde een vreemde verbinding met de rift boven Skyshroud \u2014 een resonantie die wees op een sluimerend vonkpotentieel. Die verbinding maakte haar waardevol om de mana te kanaliseren die nodig was om de rifts te sluiten\u2026 maar tegelijk vreselijk kwetsbaar.<\/p>\n\n

Jhoira, de onsterfelijke van Tolaria<\/div>
\"Jhoira,<\/a>
Djo\u00efra, innovatrice sans \u00e2ge<\/figcaption><\/figure>
\"Jhoira's<\/a>
Familier de Djo\u00efra<\/figcaption><\/figure>
\"Jhoira's<\/a>
Insectemporal de Djo\u00efra<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links, Jhoira, Ageless Innovator<\/strong> \u2014 een van de eerste studenten van de Academie van Tolaria, onsterfelijk geworden door water doordrenkt met tijdsanomalie\u00ebn. In het midden, Jhoira's Familiar<\/strong>, een vliegende automaton die ze had gebouwd om haar door de eeuwen heen bij te staan. Rechts, Jhoira's Timebug<\/strong>, een artefact dat ze gebruikte om tijdsstromen te manipuleren.<\/p>\n\n

De Campagne van Offers<\/h2>\n\n

Uitgerust met nieuwe kennis en nieuwe bondgenoten begonnen Teferi en zijn metgezellen aan hun campagne om de rifts te sluiten. E\u00e9n voor \u00e9\u00e9n werden de laatste grote planeswalkers van het oude tijdperk geconfronteerd met een onmogelijke keuze.<\/p>\n\n

Karn: De Reis in het Verleden<\/h3>\n\n

De eerste rift die werd gesloten was die van Tolaria<\/strong> \u2014 het eiland waar Urza zijn catastrofale tijdsexperimenten had uitgevoerd, waar Barrin een vernietigingsspreuk had geworpen die de schade had versterkt tot voorbij elk herstel.<\/p>\n\n

Karn<\/strong>, de zilveren golem die planeswalker was geworden, was de enige die deze taak kon volbrengen. Hij gebruikte zijn krachten om door de tijd zelf te reizen, terug naar het tijdperk van de Invasie \u2014 voordat Barrin Tolaria zou vernietigen. Daar gaf hij zijn vonk om de rift bij de bron te verzegelen.<\/p>\n\n

Het offer slaagde, maar de prijs was verschrikkelijk. Beroofd van zijn vonk werd Karn kwetsbaar voor iets wat hij sinds zijn schepping in zich droeg: de glistening oil<\/strong> van Phyrexia, ge\u00ebrfd van de hartsteen van Xantcha. Zonder de vonk om ze in toom te houden, begon de corruptie zijn geest over te nemen.<\/p>\n\n

Karn vluchtte naar Mirrodin, zijn artifici\u00eble plane, en liet een sinistere boodschap achter: \"Volg me niet.\" Maar tijdens zijn vlucht liet hij sporen van glistening oil achter op elke plane die hij doorkruiste \u2014 en zaaide zo de zaden van een toekomstige phyrexiaanse catastrofe.<\/p>\n\n

Dit offer schiep een cruciaal precedent. Karn bewees dat de rifts inderdaad gesloten konden worden \u2014 maar ook dat de prijs verschrikkelijk was. Voor de andere Oldwalkers was de boodschap duidelijk: het einde van hun goddelijke bestaan was misschien de enige manier om het Multiversum te redden.<\/p>\n\n

De corruptie van Karn door de glistening oil onthulde ook een verontrustende waarheid: zelfs de machtigste planeswalkers droegen de zaden van hun eigen ondergang in zich. De zilveren golem was door Urza geschapen met de hartsteen van Xantcha \u2014 een bekeerde Phyrexian \u2014 en die ge\u00efnfecteerde oorsprong haalde hem nu in. De daden van het verleden, zelfs de meest hero\u00efsche, hadden onvoorziene gevolgen. Deze les zouden de planeswalkers van het nieuwe tijdperk op de harde manier leren.<\/p>\n\n

Teferi: Het Voorbeeld door het Offer<\/h3>\n\n

Na het vertrek van Karn was het Teferi die het voorbeeld gaf. De rift boven Shiv<\/strong> was een van de twee die hij zelf had gecre\u00eberd door het continent van de draken uit de werkelijkheid te fasen. Hij kon anderen niet vragen om voor zijn eigen fouten te betalen.<\/p>\n\n

Op Shiv gaf Teferi zijn vonk.<\/p>\n\n

Het proces was verwoestend. In een oogwenk verdween de macht die hem millennialang had gedefinieerd. Het vermogen om tussen planes te reizen, de onsterfelijkheid, de beheersing van de tijd zelf \u2014 alles was weg. Teferi werd sterfelijk. Een gewone mens, even kwetsbaar als ieder ander.<\/p>\n\n

Jhoira, die hem eeuwenlang had gekend als de machtigste chronomancer van het Multiversum, zag hem na het ritueel ineenzakken. Rimpels verschenen op zijn gezicht. De vermoeidheid \u2014 een gevoel dat hij allang vergeten was \u2014 overviel hem. Voor het eerst in zijn lange bestaan voelde Teferi het gewicht van de jaren die hij had opgestapeld. Hij was nog steeds een machtige magi\u00ebr, maar zijn intieme verbinding met de tijd was verbroken. Hij kon de seconden niet meer opschorten, de minuten niet meer plooien, de uren niet meer terugdraaien. Hij zat gevangen in de tijd, zoals alle stervelingen.<\/p>\n\n

Maar zijn offer wierp vruchten af. De rift van Shiv sloot zich, en het continent van de draken kon eindelijk terugkeren naar de werkelijkheid en zijn plaats op Dominaria heroveren na eeuwen van afwezigheid.<\/p>\n\n

\"Teferi,<\/a>
Teferi, Temporal Archmage: de legendarische chronomancer offerde zijn vonk op om de schade te herstellen die hij had aangericht door Shiv te fasen<\/figcaption><\/figure>\n\n
De echo's van Teferi's macht<\/div>
\"Teferi's<\/a>
Protection de T\u00e9feiri<\/figcaption><\/figure>
\"Reality<\/a>
R\u00e9alit\u00e9 stroboscopique<\/figcaption><\/figure>
\"Vanishing\"<\/a>
Disparition<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links, Teferi's Protection<\/strong>, een krachtige spreuk die zijn vermogen vertegenwoordigt om dingen te isoleren van de werkelijkheid \u2014 dezelfde magie die Zhalfir en Shiv had gefased. In het midden toont Reality Strobe<\/strong> de chaotische effecten van tijdsmanipulatie op het weefsel van de werkelijkheid. Rechts roept Vanishing<\/strong> het geleidelijke verdwijnen op van alles wat van Teferi een god onder de stervelingen maakte.<\/p>\n\n

Freyalise: De Beschermster van Skyshroud<\/h3>\n\n

Freyalise<\/strong> was de elfen-planeswalker die een einde had gemaakt aan de IJstijd door de World Spell uit te spreken. Sindsdien beschermde ze fanatiek het bos van Skyshroud \u2014 dat ze tijdens de Phyrexiaanse Invasie van Rath naar Dominaria had overgebracht.<\/p>\n\n

Maar Freyalise was met de jaren xenofoob geworden en weigerde te luisteren naar Teferi's waarschuwingen over de rifts. Ze beschermde haar bos liever op haar eigen manier en gebruikte zelfs slivers als militair leger. Haar verzet werd gebroken door een onverwachte invasie.<\/p>\n\n

Phyrexians uit een alternatieve werkelijkheid<\/strong> \u2014 een wereld waarin de IJstijd nooit was ge\u00ebindigd \u2014 kwamen tevoorschijn uit de Skyshroud-rift. De Wever Koning, een kwaadaardige psychische entiteit, eigende zich haar controle over de slivers toe. Uitgeput en in het nauw gedreven, kreeg Freyalise eindelijk een moment van helderheid: ze begreep eindelijk Teferi's offer.<\/p>\n\n

In een laatste heldhaftige daad riep Freyalise alle beschermende magie terug die ze sinds de Overlay van Rath op Skyshroud had behouden. Ze kanaliseerde een massale explosie van groene en rode mana in de rift en verzegelde hem voor altijd. De prijs was verschrikkelijk: Freyalise stierf, en het hele bos van Skyshroud verging met haar. E\u00e9n enkele boom overleefde \u2014 het laatste overblijfsel van alles wat ze had beschermd.<\/p>\n\n

\"Freyalise,<\/a>
Freyalise, Llanowar's Fury: de elfen-planeswalker die een einde maakte aan de IJstijd offerde haar leven en haar bos op om de rift van Skyshroud te verzegelen<\/figcaption><\/figure>\n\n

Lord Windgrace: De Beschermer van Urborg<\/h3>\n\n

Lord Windgrace<\/strong> was een mensachtige panter van een onvergelijkbare adel \u2014 een planeswalker nog ouder dan Urza. Hij herinnerde zich Urborg als een groen bos, voor de explosie van de Sylex de regio overspoelde en in een vervloekt moeras veranderde. Die ramp had hem een diepe haat ingegeven voor alles wat met artifice te maken had.<\/p>\n\n

De \"panterkoning van Urborg\" was een van de Negen Titanen geweest tijdens de Invasie. Toen Urza ten prooi viel aan waanzin en Taysir doodde, was het Windgrace die het hart van de gevallen planeswalker had gerecupereerd om het naast het zijne te plaatsen \u2014 een symbolische daad van zijn adel.<\/p>\n\n

De rift boven Urborg was een van de gevaarlijkste en dreigde Phyrexians uit een alternatieve werkelijkheid los te laten en de corrupties die nog in de bodem verborgen lagen wakker te maken. Windgrace aarzelde niet. Met een waardigheid die respect afdwong, gaf hij zijn leven aan de rift.<\/p>\n\n

Maar voor hij verdween, sprak Windgrace een laatste spreuk uit: hij versmolt zijn geest met Urborg zelf en werd een eeuwige beschermer van dit land dat hij zo lang had behoed.<\/p>\n\n

Lord Windgrace en Urborg<\/div>
\"Lord<\/a>
Seigneur Vent des vertus<\/figcaption><\/figure>
\"Urborg,<\/a>
Urborg, tombe de Yaugzebul<\/figcaption><\/figure>
\"Windgrace's<\/a>
Jugement selon Vent des vertus<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links, Lord Windgrace<\/strong> in al zijn majesteit, de panterkoning van Urborg. In het midden, Urborg, Tomb of Yawgmoth<\/strong> \u2014 het moeras waar de overblijfselen van Phyrexia het land bleven corrumperen. Rechts, Windgrace's Judgment<\/strong>, dat de vernietigende kracht verbeeldt die hij kon ontketenen tegen de vijanden van zijn domein.<\/p>\n\n

Het Duel van de Draken<\/h2>\n\n

Niet alle Oldwalkers waren bereid zich op te offeren. Nicol Bolas<\/strong>, de oudste en machtigste van de drakenplaneswalkers, weigerde categorisch om bij te dragen aan het sluiten van de rifts.<\/p>\n\n

De draak zag in deze crisis een kans. De planeswalker Leshrac<\/strong>, de Nachtwandelaar, gebruikte het Mask of Night's Reach om Jeska te besturen en rifts met geweld te sluiten. Leshrac hoopte Bolas te verslaan en zijn macht te stelen om het machtigste wezen van het Multiversum te worden.<\/p>\n\n

Hij daagde hem formeel uit voor een duel op Madara<\/strong> \u2014 waar de oudste rift van allemaal gaapte, vijftienduizend jaar eerder geschapen tijdens een gevecht tussen Bolas en een demonische leviathan.<\/p>\n\n

Het gevecht was episch. Leshrac slaagde er zelfs in om Bolas te verlammen tussen de Klauwende Poorten en zijn planeswalk-krachten tijdelijk te neutraliseren. Even leek de overwinning mogelijk.<\/p>\n\n

Maar Bolas had een verborgen troef: hij had de Myojin of Night's Reach al verslagen en bezat haar oorspronkelijke masker \u2014 superieur aan dat van Leshrac. De draak doorboorde zijn tegenstander met de skeletresten van zijn staart, en gebruikte het masker vervolgens om zijn essentie te vangen.<\/p>\n\n

En zo sloot Bolas de rift van Madara \u2014 niet met zijn eigen vonk, maar met de levenskracht van Leshrac. Hij elimineerde een rivaal en loste tegelijk het probleem op, zonder iets van zichzelf op te offeren.<\/p>\n\n

\"Nicol<\/a>
Nicol Bolas, Dragon-God: de oeroude draak gebruikte de dood van Leshrac om de rift van Madara te verzegelen, en weigerde elk persoonlijk offer<\/figcaption><\/figure>\n\n
\n

\"Waarom zou ik een wereld redden die ik kan domineren?\" \u2014 Nicol Bolas<\/p>\n<\/blockquote>\n\n

Het Verlies van Zhalfir<\/h2>\n\n

De rift van Zhalfir<\/strong> werd met geweld gesloten door Jeska<\/strong>, onder de mentale invloed van Leshrac. Ze gebruikte Radha<\/strong> als kanaal om de benodigde mana door te geleiden. Het proces werkte \u2014 de rift sloot zich.<\/p>\n\n

Maar in tegenstelling tot Shiv, dat zijn plaats in de werkelijkheid had kunnen herinnemen, kon Zhalfir niet terugkeren. Het thuisland van Teferi \u2014 het land waar hij geboren was, waar al degenen leefden die hij had willen beschermen \u2014 bleef gefased buiten het bestaan.<\/p>\n\n

En Teferi, nu sterfelijk, had niet langer de macht om het terug te halen. De Vernietiger van Zhalfir droeg deze titel nu met absolute bitterheid.<\/p>\n\n

Voor Radha was de prijs eveneens verschrikkelijk. Het kanaliseren van zoveel mana door de rifts had haar potenti\u00eble vonk definitief gedoofd<\/strong>. Ze zou nooit als planeswalker kunnen opstijgen. Maar de ervaring had haar veranderd \u2014 haar onstuimige en wrede temperament was milder geworden, rationeler en zorgzamer.<\/p>\n\n

Jeska en Radha<\/div>
\"Jeska,<\/a>
Jeska, trois fois renaissante<\/figcaption><\/figure>
\"Radha,<\/a>
Radha, h\u00e9riti\u00e8re de Keld<\/figcaption><\/figure>
\"Jeska's<\/a>
Volont\u00e9 de Jeska<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links, Jeska, Thrice Reborn<\/strong> \u2014 degene die Phage was geweest, daarna Karona, daarna planeswalker (zoals we in de vorige aflevering zagen). In het midden, Radha, Heir to Keld<\/strong>, de half-elfen krijgster wiens potenti\u00eble vonk werd opgeofferd om de rifts te sluiten. Rechts, Jeska's Will<\/strong>, dat de pure macht toont die ze kon kanaliseren.<\/p>\n\n

Het Laatste Offer van Jeska<\/h2>\n\n

Er bleef nog \u00e9\u00e9n rift over: die van Otaria<\/strong>. De meest diffuse, de moeilijkst te sluiten \u2014 want hij was geschapen door de vernietiging van Karona, en Karona was de incarnatie zelf van mana geweest.<\/p>\n\n

Jeska had meerdere levens geleid. Ze was krijgster, monster, godin en nu planeswalker geweest. Ze had immense vernietiging veroorzaakt als Phage en Karona. Misschien was het tijd om te herstellen. Misschien was het tijd om verlossing te vinden.<\/p>\n\n

In een daad van absolute moed beperkte Jeska zich er niet toe haar vonk aan de rift van Otaria te schenken. Ze stortte haar volledige planeswalker-essentie uit op de rift \u2014 en daarbuiten, op alle rifts en barsten van het Multiversum<\/strong>.<\/p>\n\n

Haar vonk. Haar herinneringen. Haar ziel. Alles wat ze was, alles wat ze geweest was, stroomde de kosmische wonden binnen.<\/p>\n\n

En er gebeurde iets buitengewoons.<\/p>\n\n

Het offer van Jeska zette een kettingreactie in gang door het hele Multiversum. De resterende rifts sloten zich in \u00e9\u00e9n klap. De mana stopte met weglopen. Dominaria ademde opnieuw.<\/p>\n\n

In haar laatste momenten kreeg Jeska een visioen: ze zag haar broer Kamahl, die al lang dood was, opnieuw, en hij verwelkomde haar. Vervolgens aanvaardde ze de vergetelheid.<\/p>\n\n

Dit kosmische fenomeen kreeg de naam van het Mending<\/strong> \u2014 het Grote Herstel.<\/p>\n\n

\"Timecrafting\"<\/a>
Timecrafting: het offer van Jeska zette het Mending in gang en herschikte de wetten zelf van de magie<\/figcaption><\/figure>\n\n
\"Het<\/div>
Het ultieme offer: de planeswalkers schenken hun vonk om de tijdsrifts te verzegelen, en veranderen voor altijd de aard van de magie.<\/span>Art: Wizards of the Coast<\/span><\/figcaption><\/figure>\n\n

Het Mending: Het Einde van de Goden<\/h2>\n\n

Het Mending was niet zomaar een genezing. Het was een fundamentele transformatie<\/strong> van de aard zelf van magie en planeswalkers. De wetten van het Multiversum werden herschreven.<\/p>\n\n

De Verzwakking van de Oldwalkers<\/h3>\n\n

Voor het Mending waren planeswalkers quasi-goddelijke wezens. Onsterfelijk. In staat werelden te scheppen. De werkelijkheid naar believen te manipuleren. Urza had millennia geleefd. Nicol Bolas tienduizenden jaren. Ze konden van vorm veranderen, artifici\u00eble planes scheppen, door de tijd reizen. Het waren goden.<\/p>\n\n

Na het Mending veranderde alles. De planeswalkers die hun vonk behielden \u2014 zoals Nicol Bolas en Liliana Vess \u2014 kwamen er dramatisch verzwakt uit. Bolas zelf gaf toe dat hij \"een aanzienlijk deel van zijn krachten had verloren\". Ze konden nog steeds tussen planes reizen, maar hun onsterfelijkheid was vervlogen. Hun krachten kenden nu grenzen. Ze konden gewond raken. Gedood worden. Ze waren sterfelijk<\/strong> geworden.<\/p>\n\n

Om de omvang van deze verandering te begrijpen, moet je meten wat de Oldwalkers konden bereiken. Urza had meer dan vierduizend jaar geleefd. Hij had wapens gebouwd die hele planes konden vernietigen. Hij kon de tijd terugdraaien, de werkelijkheid wijzigen, levende wezens uit het niets vormgeven. Nicol Bolas had millennialang een rijk gedomineerd dat zich over meerdere werelden uitstrekte. Deze wezens waren goden<\/strong>, met alles wat dat impliceerde \u2014 en plotseling waren ze het niet meer.<\/p>\n\n

Het post-Mending tijdperk<\/div>
\"Magus<\/a>
Mage de la lune<\/figcaption><\/figure>
\"Aven<\/a>
Avemain gardefaille<\/figcaption><\/figure>
\"Dust<\/a>
Dust of Moments<\/figcaption><\/figure><\/div><\/div>\n\n

Links, Magus of the Moon<\/strong>, dat de sterfelijke magi\u00ebrs vertegenwoordigt die aan belang wonnen na de verzwakking van de planeswalkers. In het midden, een Aven Riftwatcher<\/strong>, een van de wezens die over de littekens waakten die door de rifts werden achtergelaten. Rechts, Dust of Moments<\/strong>, dat de nieuwe vergankelijkheid symboliseert van wezens die ooit eeuwig waren.<\/p>\n\n

Een Nieuwe Generatie<\/h3>\n\n

Het Mending betekende niet het einde van de planeswalkers \u2014 het transformeerde hen. De nieuwe vonken die na het Mending ontwaakten, schiepen een ander soort planeswalker. Deze \"newwalkers\" waren van bij het begin sterfelijk. Hun krachten, hoewel aanzienlijk, maakten hen niet tot goden.<\/p>\n\n

Misschien was dat maar beter zo. De Oldwalkers, met hun onbeperkte macht, hadden evenveel vernietiging als goeds aangericht. Urza had de IJstijd ontketend. Teferi had naties gefased. Bolas had een derde van een continent vernietigd. De nieuwe generaties zouden minder\u2026 gevaarlijk zijn.<\/p>\n\n

Tot de eerste newwalkers die opdoken behoorden:<\/p>\n\n